Παραμονές Χριστουγέννων αυτές οι μέρες και τα φετινά Χριστούγεννα βρίσκουν την Ελλάδα να έχει αφήσει πίσω της μια υπερδεκαετή αλυσίδα κρίσεων και να ατενίζει το μέλλον με περισσότερη σιγουριά και αισιοδοξία. Ζούμε, ωστόσο, σε έναν κόσμο που αλλάζει ραγδαία.

Σε μια εποχή όπου ο δημόσιος λόγος συχνά δοκιμάζεται, και όπου το λεγόμενο «rage bait» —ένας όρος που αναδείχθηκε διεθνώς ως λέξη της χρονιάς που ολοκληρώνεται— περιγράφει την επιθετικότητα που υποδύεται την άποψη και την τοξικότητα που επιχειρεί να υποκαταστήσει τον διάλογο. Σε μια τέτοια συγκυρία, το να μένει κανείς αμετακίνητος στις αρχές του και να μην επιτρέπει στον θυμό των άλλων να καθορίσει τη δική του πορεία, δεν είναι απλώς αρετή.

Είναι πράξη ευθύνης. Γι’ αυτό σήμερα, περισσότερο από ποτέ, οφείλουμε να φιλτράρουμε με σύνεση τα μηνύματα που μας κατακλύζουν, εκείνα που μας εξωθούν στο μίσος, στον διχασμό, στην κυνική απαξίωση του άλλου. Να μη «φάμε το δόλωμα» του διχασμού, που μας μικραίνει ως ανθρώπους και ως κοινωνία, και να υπερασπιστούμε τον χώρο της λογικής, της νηφαλιότητας και της ευγένειας.

Όπως έχει γραφτεί, κάθε πραγματική επανάσταση, όσο κι αν μοιάζει να στρέφεται ολοταχώς προς το μέλλον, περιλαμβάνει μέσα της μια εσωτερική κίνηση επιστροφής: μια παλινόρθωση των